(((هر کی این داستانو بخونه مطمئنا آخر داستان مو به تنش سیخ میشه پس حتما بخونین)))

((ثابت کردن عشق))

پس از کلی دردسر با پسر مورد علاقه ام ازدواج کردم…ما همدیگرو به حد مرگ دوست داشتیم

سالای اول زندگیمون خیلی خوب بود…اما چند سال که گذشت کمبود بچه رو به

وضوح حس می کردیم…

می دونستیم بچه دار نمی شیم…ولی نمی دونستیم که مشکل از کدوم یکی از

ماست…اولاش نمی خواستیم بدونیم…با خودمون می گفتیم…عشقمون واسه یه

زندگی رویایی کافیه…بچه می خوایم چی کار؟…در واقع خودمونو گول می زدیم…

هم من هم اون…هر دومون عاشق بچه بودیم…

تا اینکه یه روز
علی نشست رو به رومو

گفت…اگه مشکل از من باشه …تو چی کار می کنی؟…فکر نکردم تا شک کنه که

دوسش ندارم…خیلی سریع بهش گفتم…من حاضرم به خاطر

تو رو همه چی خط سیاه بکشم…علی که انگار خیالش راحت شده بود یه نفس

راحت کشید و از سر میز بلند شد و راه افتاد…

گفتم:تو چی؟گفت:من؟


گفتم:آره…اگه مشکل از من باشه…تو چی کار می کنی؟

برگشت…زل زد به چشام…گفت:تو به عشق من شک داری؟…فرصت جواب ندادو

گفت:من وجود تو رو با هیچی عوض نمی کنم…

با لبخندی که رو صورتم نمایان شد خیالش راحت شد که من مطمئن شدم اون

هنوزم منو دوس داره…

گفتم:پس فردا می ریم آزمایشگاه…

گفت:موافقم…فردا می ریم…

و رفتیم…نمی دونم چرا اما دلم مث سیر و سرکه می جوشید…اگه واقعا عیب از من

بود چی؟…سر

خودمو با کار گرم کردم تا دیگه فرصت

فکر کردن به این حرفارو به خودم ندم…
طبق قرارمون صبح رفتیم آزمایشگاه…هم من هم اون…هر دو آزمایش دادیم…بهمون

گفتن جواب تا یک هفته دیگه حاضره…

یه هفته واسمون قد صد سال طول کشید…اضطرابو می شد خیلی اسون تو چهره

هردومون دید…با

این حال به همدیگه اطمینان می دادیم

که جواب ازمایش واسه هیچ کدوممون مهم نیس…

بالاخره اون روز رسید…علی مث همیشه رفت سر کار و من خودم باید جواب ازمایشو

می گرفتم…دستام مث بید می لرزید…داخل ازمایشگاه شدم…

علی که اومد خسته بود…اما کنجکاو…ازم پرسید جوابو گرفتی؟

که منم زدم زیر گریه…فهمید که مشکل از منه…اما نمی دونم که تغییر چهره اش از

ناراحتی بود…یا از

خوشحالی…روزا می گذشتن و علی روز به روز نسبت به من سردتر و سردتر می

شد…تا اینکه یه روز که دیگه صبرم از این رفتاراش طاق شده بود…بهش

گفتم:علی…تو

چته؟چرا این جوری می کنی…؟

اونم عقده شو خالی کرد گفت:من بچه دوس دارم مهناز…مگه گناهم چیه؟…من

نمی تونم یه عمر بی بچه تو یه خونه سر کنم…

دهنم خشک شده بود…چشام پراشک…گفتم اما تو خودت گفتی همه جوره منو

دوس داری…گفتی حاضری بخاطرم قید بچه رو بزنی…پس چی شد؟

گفت:آره گفتم…اما اشتباه کردم…الان می بینم نمی تونم…نمی کشم…

نخواستم بحثو ادامه بدم…پی یه جای خلوت می گشتم تا یه دل سیر گریه کنم…و

اتاقو انتخاب کردم…

من و علی دیگه با هم حرفی نزدیم…تا اینکه علی احضاریه اورد برام و گفت می خوام

طلاقت بدم…یا زن بگیرم…نمی تونم خرج دو نفرو با هم بدم…بنابراین از فردا تو واسه

خودت…منم واسه خودم…

دلم شکست…نمی تونستم باور کنم کسی که یه عمر به حرفای قشنگش دل خوش

کرده بودم…حالا به همه چی پا زده…

دیگه طاقت نیاوردم لباسامو پوشیدمو ساکمم بستم…برگه جواب ازمایش هنوز توی

جیب مانتوام بود…

درش اوردم یه نامه نوشتم و گذاشتم روش و هر دو رو کنار گلدون گذاشتم…احضاریه

رو برداشتم و از خونه زدم بیرون…

توی نامه نوشته بودم:

علی جان…سلام…

امیدوارم پای حرفت واساده باشی و منو طلاق بدی…چون اگه این کارو نکنی خودم

ازت جدا می شم…

می دونی که می تونم…دادگاه این حقو به من می ده که از مردی که بچه دار نمی

شه جدا شم…وقتی جواب ازمایشارو گرفتم و دیدم که عیب از توئه…باور کن اون قدر

برام بی اهمیت بود که حاضر

بودم برگه رو همون جاپاره کنم…

اما نمی دونم چرا خواستم یه بار دیگه عشقت به من ثابت شه…

توی دادگاه منتظرتم…امضا…مهناز

امیدوارم خوشتون اومده باشه(نظر یادتون نره)

بيشر از آنچه كه تصور ميكنی دوستت دارم و

بيشتر از آنچه باور داری عاشق توهستم

بيشتر از هر عشقی بر تو عاشقم و بيشتر از هر ديوانه ای لیلی تو هستم.

من محتاج تو هستم و بدون تو زندگي برايم مفهومی

جز تاريكی و سياهی ندارد!!

تنها آرزويم اين است كه تا آخرين لحظه زندگی ام در كنارتو باشم

و جز اين از خداي خويش هيچ آرزويی را ندارم

اين قلب كوچك و شكسته و پر از عشق من تنها هديه ای است

ازطرف من به تو!

از تمام دنيا تنها همين قلب كوچك را دارم ، همين و بس!

تا پايان با تو می مانم چونكه تنها تو هستی كه

معنای واقعی عشق را به من ابراز آموختی!

آموختی كه عشق يعنی تا پايان زندگی ماندن و تا پايان زندگی دوست داشتن    

تقدیم به اونی که تموم زندگیمهدوست دارم گلم

کاش میشد وقتی یکی رو دوست داری یهو ترکت نکنه.

کاش میشد وقتی یکی رو دوست داری نیاد و بهت بگه نمیخواد ببینتت.

کاش میشد وقتی یکی رو دوست داری نیاد و بهت بگه یکی بهتراز تو پیدا کرده.

کاش میشد وقتی یکی رو دوست داری اون هم تو رو دوست داشته باشه.

کاش میشد وقتی یکی رو دوست داری اون نیاد و بهت بگه که ازت متنفره

.

.

.

.

لطفا خودتون ادامه بدین....کاش میشد..........

نشد یک لحظه از یادت جدا دل

                                      زهی دل آفرین دل مرحبا دل

زدستش یک دم آسایش ندارم

                                    نمیدانم چه باید کرد با دل؟

هزاران بار منعش کردم از عشق

                                         مگر برگشت از راه خطا دل؟

به چشمانت مرا دل مبتلا کرد

                                     فلاکت دل مصیبت دل بلا دل

از این دل داد من بستان خدایا

                                      زدستش تا به کی گویم خدا دل؟

درون سینه آهی ندارم

                                  ستمکش دل پریشان دل گدا دل

به تاری گردنش را بسته زلفت

                                      فقیر و عاجز و بی دست و پادل

بشد خاک و زکویت برنخیزد

                                     زهی ثابت قدم دل با وفا دل

بوسه یعنی وصل شیرین دولب

 بوسه یعنی مستی از مشروب عشق

بوسه یعتی آتش و گرمای تب

 بوسه یعنی لذت از دلدادگی لذت از شب لذت از دیوانگی

بوسه یعنی حس خوبه طعم عشق طعمه شیرینی به رنگ سادگی 

بوسه یعنی آغازی برای ما شدن

لحظه ای با دلبری تنها شدن

 بوسه اتش میزند بر جسم و جان

 بوسه بر میدارد این شرم از میان

بوسه یعنی شادی و شور و نشاط 

بوسه یعنی عشق خالی از گناه

 بوسه یعنی قلب تو از آنه من

بوسه یعنی تو همیشه ماله من

هيچ وقت چشما نت را براي كسي كه معناي نگا هت را نفهميد گريان نكنu

D  موقعي كه ميخواستمــــت ميترسيدم نگات كنم

D  موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم

Dموقعي كه باهات حرف زدم ترسيــــدم نازت كنم

Dموقعي كه نازت كردم ترســــــيدم عاشقت بشم

D حالا كه عاشقت شدم ميترسم از دستــــــت بدم

اگر از هم دوریم دلیل بی وفایی نیست وفا ان است که اسمت را دمادم زیر لب دارم

منتظر كسی باش كه اگه حتی در ساده ترین لباس بودی، حاضر باشه تو رو به همه دنیا نشون بده و بگه كه: این دنیای منه 

 میلاد با سعادت حضرت علی روز مرد و روز پدر مبارک

چه کسی میداند در پس این چهره مهربان خستگیت را
پدرم دوستت دارم

عشق...

عشق همیشه گفتن دوستت دارم نیست گاهی سکوت و نگاه کردن است... کاش می توانستم التماس کردن را بیاموزم... کاش می توانستم تکه های قلب شیشه ای ام را برایت بشکنم... کاش می توانستم مانند بی گناهان به چشمانت زل بزنم... کاش می توانستم دریای قلبم را که طوفانی شد ه است را آ رام کنم... کاش می توانستم از تازیا نه های امواج سهمگین دلم به قلبم خبری د هم... کاش می توانستم دستهایت را مانند لیلی بگیرم... کاش می توانستم شعرهایم را پر از احساس بی تو بود ن کنم... کاش می توانستم

تقدیم به عشقم که خودش میدونه چقدر دوسش دارم

باورم نمیشه...

باورم نمیشه اما دیگه نیستی چه کنم
آره نیستیو منم تنها نشستم با خودم

به خودم میگم که خوابم به خودم میگم خیاله
مگه میشه بی تو باشم نه نمیشه این محاله

تویه این شهر شلوغ چشام به دنبال چشاته
راستی چند وقت دلم تنگ نگاته

باورم نمیشم دیگه خبری از تو نباشه
نکنه خدا نکرده کسی تو دل تو جاشه

با خودم میگم عزیزم نکنه که برنگردی
نکنه خبر بیارن عشق تازه پیدا کردی

تقدیم به تموم عاشقایی که عشقشون تنهاشون گذاشته

^{از کجاا آغاز کنم ؟بیان عشقی که گویای یک عشق و عظمت آن باشد .قصه ی عشقی}

^*

^{را که از دریا کهنسالتر و از اقیانوس ژرف تر و از آسمان زیباتر.}

^*

 ^{از کجاا بنویسم ؟}

^*

^{داستان شیرین دوستی ای را که مالامال صداقت است و اکنون به سپیدی اشک،اشکی}

^*

^{چون شمع ،شمعی چو نور، نوری چون ماه ، ماهی چون تو است.}

قسم...

قسم به چشمات بعد از اين جز تو گلی بو نکنم

جز به تو وبه خوبيات به هيچ کسی خو نکنم

قسم به اسمت که تو رو تنها نذارم بعد از اين

اسم تو رو داد می زنم تا دمدمای آخرين

قطره به قطره خونمو يک جا به نامت ميکنم

دلخوشی های دنيارو خودم به کامت می کنم

می برمت يه جای دور می شم برات سنگ صبور

برات يه کلبه می سازم پر  از يه رنگی پر نور

روح ودل وجون وتنم نذر نگاهت می کنم

دنياهارو فدای اون چهره ماهت می کنم

هر چی که باختی مال من هر چی که بردم مال تو

دفتر شعر پيرم رو وقتی که مردم مال تو